Kirstens reis: Tibet on bike

Deze reportage werd eerder geplaatst in oktober 2010 en wordt nu herhaald in het kader van de winterstop

Tekst en foto’s door Kirsten Eikmans

September 2007.
Aan het einde van m’n studie, aan het einde van m’n relatie, aan het begin
van….geen idée. Tijd voor een nieuwe uitdaging.

Dat werd: Fietsen van Lhasa (Tibet) naar Kathmandu (Nepal). Alleen, om de zeldzame kans te hebben vrienden met
mezelf te worden, zoals een Tibetaanse wijsheid voorschrijft. Maar vooral om mezelf te
bewijzen dat ik mentaal sterk genoeg ben om aan het begin, midden of einde van
geen idee wat voor situatie dan ook te staan.

In juni 2009 begon mijn reis,
mijn droom: fietsen op het dak van de wereld. Het was een reis waarin zowel mijn
lichamelijke als geestelijke grenzen zijn verlegd. Waarin ik twee kanten van
Tibet heb gezien: Tibet zo mooi, de mensen, het landschap, de religie; Tibet zo
vol pijn, onderdrukking van een bevolkingsgroep, kindsoldaatjes, het
verdwijnen van een unieke cultuur. Hoe dan ook een ervaring die
me van binnen heeft veranderd en die ik voor altijd in mijn hart draag.